Taş Cephe ve Derzler
Uyumsuz çimento harçları uzaklaştırılarak taş duvar dokusuyla uyumlu sıva ve derzler yenilendi.
Arnavutköy Osmanlı Camii restorasyon uygulaması, yapının farklı tarihsel dönemlerden gelen mimari katmanları korunarak; güçlendirme, taş, sıva, ahşap, mahfil, tavan ve minare imalatlarıyla 2014 yılında tamamlanmıştır.
Arnavutköy Osmanlı Camii, ilk inşa evresinden itibaren farklı işlevsel ve mekânsal dönüşümler geçirmiş, buna rağmen ana yapı kurgusu, taşıyıcı düzeni ve mimari izleri büyük ölçüde korunmuş bir kültür varlığıdır.
Restorasyon uygulamaları; yapının özgün malzeme karakterini görünür hale getirmek, geç dönem müdahalelerini ayıklamak, taşıyıcı sistemi güvenli hale getirmek ve onaylı proje kararları doğrultusunda ibadet işlevini sürdürülebilir biçimde korumak amacıyla yürütülmüştür.
Uygulama, tarihî taş yapı dokusu ile ahşap iç mekân elemanlarını birlikte koruyan bütüncül bir restorasyon yaklaşımıyla tamamlandı.
Mevcut betonarme minarenin yapı karakteriyle uyumsuz bir geç dönem müdahalesi olduğu tespit edilmiştir. Onaylı restorasyon projesi doğrultusunda minare itinalı ve kontrollü biçimde sökülmüştür.
Yeni minare, yapının taş cephe dili ve tarihî mimari karakteriyle uyumlu olacak şekilde kesme taştan yığma sistemle yeniden inşa edilmiştir.
Yapının kuzey ve güney doğrultusunda görülen çatlak ve ayrılmalara karşı saçak kotunda paslanmaz hatıl uygulaması gerçekleştirilmiştir. Çatlaklara genişlik ve durumlarına göre müdahale edilerek özgün harç karışımına uygun enjeksiyon yapılmıştır.
Güney cephesinde çatlak tespit edilen sütunlar paslanmaz elemanlarla çemberlenerek güçlendirilmiş; çimento harçlı sıva ve derzler uzaklaştırılarak özgün karışım oranlarına uygun sıva ve derz uygulamaları tamamlanmıştır.
Uyumsuz çimento harçları uzaklaştırılarak taş duvar dokusuyla uyumlu sıva ve derzler yenilendi.
Çatı ve tavan sistemindeki özgün ahşaplar korundu, çürüyen bölümler değiştirildi ve gerekli noktalarda takviye yapıldı.
Kadınlar mahfili, merdivenleri ve taşıyıcı elemanları özgün oran ve malzeme karakteri gözetilerek yeniden düzenlendi.
Kadınlar mahfiline ait geç dönem betonarme merdivenler yapıdan uzaklaştırılmış, onaylı projeye uygun ahşap karkaslı merdivenler uygulanmıştır. Betonarme elemanlarla genişletilmiş mahfilde özgün ahşap döşeme kirişlerinin yerleri tespit edilerek ahşap döşeme sistemi yeniden kurulmuştur.
Geç dönemde kapatılmış ahşap tavanlar özgün durumlarına getirilmiş; kapı ve pencere sistemleri birinci sınıf meşe kullanılarak yenilenmiştir. İç mekânda ahşap tavan, döşeme, mahfil ve doğrama detayları bir bütün olarak ele alınmıştır.
Restorasyon sonrasında yapı, taş cephe dokusu, kesme taş minaresi, meşe doğramaları ve ahşap iç mekân elemanlarıyla tarihî kimliğini yeniden kazanmıştır.
Uygulama kararlarında yeni imalatların mevcut yapıyla uyumu, özgün malzemenin korunması ve farklı dönemlere ait mimari izlerin okunabilirliğinin sürdürülmesi esas alınmıştır.
Restorasyon uygulamasıyla taşıyıcı çatlaklara müdahale edilmiş, uyumsuz sıva ve derzler yenilenmiş, ahşap mahfil ve tavan sistemleri özgün karakterine uygun biçimde tamamlanmıştır.
Geç dönem betonarme minarenin yerine kesme taştan yığma minare yapılması, projenin yapının mimari kimliğini güçlendiren en belirgin müdahalelerinden biri olmuştur.
Taksim Yapı, kültür varlıklarında onaylı proje kararlarını, özgün malzeme bilgisini ve saha uygulama disiplinini birlikte ele alır.